باور ندارم که دیگه نیستی،حالا تو رفتی من اینجا تنهام

         یه شوخی بود و یه قصهء تلخ، وقتی که گفتی تورونمیخوام

             خیال  میکردم  می خوای  بترسم ، شاید  هنوزم باور نکردم

                 چشمای گریون دستای خسته ،  دوریه  چشمات  منو  شکسته

                      رنگ  اون چشات ، چشمای  سیات ، زنجیر دلت دستامو بسته

                           شاید  یه  حسود  چشممون  زده ،  بگو کی  مارو  تنهایی   دیده

                              ولی    میدونم   تو   آسمو نم    قصه ء   مارو    یکی    شنیده

                           تو باور نکن هر کی بهت  گفت، پیشت میمونم، پیشت  میمونم

                      باور  ندارم   که  دیگه  نیستی ، تا  ته  دنیا  از  تو  میخونم

                 چشمای گریون دستای خسته ،  دوریه  چشمات  منو  شکسته

 هرگزبراي عاشق شدن به دنبال باران و بابونه نباشي گاهي در انتهاي خارهاي يك

 کاکتوس به غنچه اي مي رسي كه ماه را بر لبانت مي نشاند.

دوست داشتن هميشه گـــفتن نيست گاه سکوت است و گاه نگــــــاه ... غـــــريبه ! اين درد

مشترک من و توست که گاهي نمي توانيم در چشمهاي يکد يگــرنگــــاه کني

نشاني از تو ندارم اما نشاني ام را براي تو مي نويسم: درعصرهاي انتظار،به حوالي

 بي کسي قدم بگذار! خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو!

 کلبه ي غريبي ام را پيدا کن، کناربيدمجنون خزان زده و کنارمرداب ارزوهاي رنگي ام!

 درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو!حريرغمش را کنار بزن. مرامي يابي

 بهتون بدترین هدیهء عمرتونو بدن؟ ولی به من دادن.هدیهء تولد امسال من با همهء

سال ها فرق داشت.امسال  هدیم جدایی بود.جداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااایی.

آرزواهم میشد  محال نباشه ،ولی  دوباره محال شدن. برای بدست آووردن آرزوم  منو

 دعا کنید.مرسی.

تولد تولد تولدم مبارک

کسی که تبریک نگفت.لااقل خودم بگم.

دربدر

تو میری از کنار من            از توی روزگار من

دیگه تورو نمیبینم                تنهایی میشه یار من

لحظه ها بی تو میگذره         لحظه ها بی تو سر می شه

این دل سر به زیر من      دوباره دربدر می شه     

 وباز و دوباره باز در این تنهایی ، دور از تو به تو می اندیشم

 به تو که بهتريني ، به تو که هميشه دور از مني اما در قلبم

 به تویی که همه آرزویم هستی ، همه زندگیم

 من در جاده پر پيچ و خم زندگي به انتظارت ايستاده ام تا بيایي

 بیایی ومرا از این ابرهای سیاه دلتنگی دور کنی

 چشم هايم را به آسماني که خدايت در آن است دوخته ام

 و دست هاي خسته ام را سوي او دراز کرده ام

 واز او مي خواهم که بيايي و مرا از عطر نفسهایت لبریز کنی

 بیایی و مرا به سرزمين آب هاي نقره اي ، به سرزمين آرزوها ببری

 و امشب باز به گذشته مینگرم

 آنجا که در اوج نا امیدی سر راهم قرار گرفتی

 و با نگاهت قلب یخ بسته ام را گرما بخشیدی
 
 و امشب چون گذشته تمام حرفهایم برای توست

 آه...پس کي مي آيي؟

 چشم هاي خسته ام انتظار آمدنت را مي کشند 

 تو که مي داني چقدر محتاج نگاهت گشته ام

 پس بيا و با نگاه آسمانیت، با قلب پراميدت وبا دستهای مهربانت
 
 مرا از این جهنم بی توبودن به بهشت چشمانت ببر

 تا در کنارت واژه های دیگر نیز معنا پیدا کنند

 آخر من اینجا تنها انتظار را خوب لمس کرده ام . . .
 
 و من هيچ گاه از انديشيدن به تو ، از انتظار تو دست بر نمي دارم

 آن قدر به تو مي انديشم تا روزي که مشعل ز ند گي ام به خاموشی سپرده شود

به تو مي انديشم گلم. . .

اگه دل ساده نبود

اگه دل ساده نبود،عاشق هرکی نمیشد            دل به هر کس نمیبست،اسیر هر چی نمیشد

اگه دل ساده نبود، به هرکسی دل نمیداد       دل  به دریا میزد و  تکیه  به  ساحل   نمیداد

اگه دل ساده نبود،این دل و اون دل نمیکرد    واسهء  آرزوهاش   کنج   قفس  پر  نمیزد 

دیگه عاقل میشد،واسه خودش دل میسوزوند   دل به هر کی نمیداد،پای دل خودش میموند

دل که عاشق نباشه که واسه ما دل نمیشه      دل عاشق که دیگه،هیج جوری عاقل نمیشه

دل اگه با ما نساخت،خوبه ما با اون بسازیم   یه دفه به  خاطرش،  ساده   بشیم  دل ببازیم

اگه دل بچگی کرد ،بازیه عشقمونو باخت   اگه دل سادگی کرد،دروغ و از راس نشناحت

باهمه سادگی هاش،از دل چشمه پاکتره        واسهء  خواستن  تو،  از همه  سینه  چاکتره

یادته تواوج پاییز ، آخرین لحظه ی دیدار

خوب مواظبه خودت باش دوسه بار دوباره تکرار

یادته به ماجرامون چقدر نگاه می کردیم

تا یکی بیاد و بگه خوب بازم خدانگهدار

تو خداحافظی کردی ، دل من یه کم تکون خورد

بعدش اسم تو نوشتم روی ساقه ی سپیدار

بارون گریه که بارید از تو ابر غصه هامون

هر دو مون سر گذاشتیم روی آجرای دیوار

یه بار دیگه می پرسم راس راسی باید جدا شیم؟

یادته اشک تو افتاد روی سیم گرم گیتار؟

منم انگار مثل اشکت از چشات افتاده بودم

یه جوری دلت می لرزید پس دیگه نکردم اصرار

خیلی اونجا مونده بودیم همه مارو دیده بودن

بدجوری نگاه می کردن مردمه کوچه و بازار

نگاتو گرفتی از من گفتی خُب کاری نداری

من شکستم ولی گفتی برو به امید دیدار

دوسه تا فردا گذشت و من دیگه ترو ندیدم

شنیدم ولی رسیدی به یکی شبیه دلدار

دل من دوباره لرزید مثه اون لحظه ی آخر

خاطرات و هر چی که گفتی شد روی رویای من آوار

حالا موندم از خدامون چی بخوام خوشیت یا غصت

همه گفتن عکس اونو دیگه از رو طاقچه بردار

اما من میگم خدایا ، من که کلی غصه دارم

غمای اونم بگیرو باز به این دیوونه بسپار

برو به پای من نسوز                عزیز روزگار من         

من یه جوری سر میکنم             زندگی رو با سختیاش

بار منو به دوش نکش               خستگینو بذار زمین

لحظه هاتو هدر نده                 به انتظار من نشین

من اگه بارونی میشم               نگاه نکن به گریه هام

پاک نکن اشکای منو              دل نسوزون دیگه برام

برو به فکر من نباش              برو به پای من نسوز

وقتتو باز تلف نکن                 تا فرصتی مونده هنوز

این آخرین خواهشمه               برو،برو،فقط همین

برو تورو خدا نمون               شکستن منو نبین 

خدايا عاشقان را با غم عشق آشنا كن 

                            ز غم‌هاي دگر غير از غم عشقت رها كن

تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری

                            شکسته قلب من جانا به عهد خود وفا کن

خدايا بي‌پناهم، ز تو جز تو نخواهم

                              اگر عشقت گناه است، ببين غرق گناهم.

چو نيلوفر عاشقانه چنان مي‌پيچم به‌پاي تو

                               كه سرتا بشكفد گل ز هر بندم در هواي تو

به دست ياري، اگر كه نگيري، تو دست دلم را دگر كه بگيرد

                             به آه و زاري، اگر نپذيري، شكسته دلم را دگر كه پذيرد